Malaysia Visa තනියම දාගන්න හැටි

ගොඩක් අපේ රටේ අය පිටරට ගමන් යද්දී visa දාන්නේ ඉතින් agency බුවෙක් හරහානේ. මේක ඉතින් ලේසිම විධිය කියලනේ අපේ කාගේත් මතය. මේ කියන්න හදන්නේ කතාවක් නම් නෙමෙයි Malaysia වලට තමන්ටම toursit visa හරියටම  දාගන්න විදියයි.මොකද මේ ලගදි අපේ පවුලේ අයත් Malaysia එන්න visa දැම්මනේ. මුලින්ම මතක තියාගන්න ඔනී මේ කතාව, agentලා හරහා රැ .50,000/- විතර ගෙවලා visa  අරන්  එන්න එපා. මොකද ඒ ට්‍රිප් 3 nights 4 days  trip නේ. රටක් හරියට බලාගන්න බෑ ඒ වගේ trip  එකකින්. ඔහේ පිස්සු බල්ලෝ වගේ එහෙමෙහෙ දුවන්න වෙන්නේ. මම මේ article  එකෙන් හරියට Malaysia tourist  visa දාන විදිය කියන්නම්.අඩුම ගානට හරිම විදියට. 

මම Malaysia  එන කාලෙනම් තිබ්බා Foshwa Lanka කියලා agency එකක් වගේ එකක්.Malaysia එන හැමෝම එකෙන් visa දාන එක අනිවාර්ය වෙලා තිබ්බා. එතින් හෙන කරදරයි. මොකෝ ලංකාවේ ගෑණු පිරිමිනේ වැඩ.කිසිම quality එකක් නෑ .website එකේ කිසි detail එකක් නෑ .එතනට ගියාම තමයි හරියටම ඕනි documents දැනගන්න පුළුවන්.හැබයි දැන් එහෙම නෑ .සේරම වැඩ online තියෙන්නේ. එක නිසා agents ලා වැඩක් නෑ .මොකද එයාලත් අපේ documents අරන් site එකට upload කරන එක තමයි කරන්නේ.අපිත් ඉතින් මුලින්ම agent බුවාලා දෙන්නෙක්ගෙන් ඇහුවා visa දාන්න කීයක් ගන්නවද කියලා මොකද අපේ කට්ටියට මම මෙහේ ඉන්න නිසා නවාතැන් කන්න එහෙම ඕනි නැති නිසා visa ගැන විතරක්. එකෙක් ඉල්ලුවා එක්කෙනෙක්ට visa දාන්න  රැ .10500/- කුයි   රැ.1000/- handling fee කියලා.අනිකා ඉල්ලුවා රැ .6500/-. ඉතින් ගිනි ගනන්නේ. ඇත්තටම වැඩේට යන්නේ රැ .4750/- වගේ ඒක්කෙනෙට. ඉතුරැ සේරම agents අපේ අහිංසක මිනිස්සුන්ගෙන් කඩාගන්න සල්ලි.එකියි මම මේක blog එකේ   දාන්නේ. මොකද 

documents  ටික හරියටම දැම්මොත් පැය 48 ඇතුලත visa දෙනවා.වෙන කවුරුත් ඕනි නෑ .

මම කාටත් ලේසි වෙන්න මුලු පවුලකටම visa  දාන විදිය example එකකින් දාන්නම් .එතකොට ඔයාලාට අවශ්‍ය documents ඒ example  එක බලලා හදාගන්න. මගේ example  එකේ විස දාන්නේ වැඩිහිටි 2යි (ගෑණු 1 පිරිමි 1) සහ  1 ළමයයි .

පියවර 1: documents එකතු කරගන්න.

මේ documents  කාටත් ඕනි.

1.Passport එක (මාස 6 වත් ඉස්සරහාට කල් වලංගු වෙන්න ඕනි)

2.Passport  සයිස් එකේ photo සහ soft copy (online  upload  කරන්න ඕනි නිසා photo ගහන studio එකෙන්ම soft copy ඉල්ලගන්න.hard copy ලග තියාගන්න ඒවත් පස්සේ ඕනි වෙනවා. මතක තියාගන්න photo එකේ background  එක සුදු පාටටයි මෙහේ tourist visa වලට ඉල්ලන්නේ.සුදුපාට background එකක මතක ඇතුව ෆොටෝ එක ගන්න.

3.Birth Certificate එකේ English translation එකක් - මේක විදි 2කින් කරගන්න පුළුවන්.

         1. රෙජිස්ටාර් ජෙනරල් කාර්යාලේ (Department of Register General).

         2.  ඕනෑම දිවුරුම් දුන් නීතිඥයෙක් (A Sworn Attorney)

4. Return  Flight Tickets (මතක තියාගන්න agency වලින්, travel App වලින්  book කරන්න එපා.මෙහෙ එන්න තියන ලාබම airline එක තමයි airasia මේකෙන් ticket book කරන්න. ticket book කරන්න කලින් ඔයාගේ email එක වැඩද බලන්න මොකද ticket එක (airaisa නම් travel itinerary එක) email එකට එනවා. අනික ඔයාගේ visa approve උනාම එක එන්නෙත් email එකටමයි.

5. බැංකුවෙන් ලියුමක් - ඔයාගේ savings account එකේ සල්ලි තියෙනවා ඒ සල්ලි ඔයාට ඕනි වෙලාවක ගන්න පුළුවන් කියල ලියුමක් ගන්න ඕනි.මේක මතක ඇතිව manager  ලවා sign කරලා සීල්  කරවාත් ගන්න අනිවාර්යයෙන්. account  එකේ රැ .100,000/- ලියුම ගද්දි තියනවනම් තමා හොද. ලියුම ගත්ත ගමන් withdraw කරලා අනිත් යන කෙනාට දාල ලියුමක් ගත්තත් කිසි අවුලක් නෑ .

6. පහුගිය මාස 3 සදහා Bank Statement එක - agent ලගේ ලොකු බොරුවක් තමයි 3 months රැ 100,000/- account එකේ තියෙන්න ඕනි කියන එක.එක අමුලික බොරුවක්. bank account එක visa apply කරන කෙනාගේ නමින් තිබීම විතරයි එකම අවශ්‍යතාවය. මේකත් සීල් එක තියාගන්න statement එකේ හැම පිටුවේම.

7.නවාතැන් සහතිකය. (Accommodation Booking Confirmation  ) - මේකත් ආකාර 2යි.

    1. හෝටල් තමන්ම book කිරීම. - ලංකාවට සාපේක්ෂව හෝටල් ගණන් අඩුයි                         මෙන්න  මේ site  දෙකම අඩුවට booking හොයාගන්න පුළුවන්.

            * booking.com 

            *airbnb 

         මේකෙත් confirmation එක email එකකින් එනවා.

    2. නෑයෙක් හරි යාලුවෙක් හරි මෙහෙ ඉන්නවානම් එයාලට ඔයාට නවාතැන් දෙන්න පුළුවන් නම් sponsor letter කියල එයාගෙන් ලියුමක් ඉල්ලගන්නත් පුළුවන්.හැබැයි එයා sign කරලා එයාගේ පස්ස්පෝර්ට් විසා copy එක්ක letter එක ඔයාට scan කරලා email කරගන්න වෙනවා.තව එයාගේ address proof එහෙමත් ඕනි වෙන්න පුළුවන්. මතක තියාගන්න මේ නැයාගේ ඔයාගෙයි නෑකම ඔප්පු කරන්න documents ඉල්ලන්න පුළුවන්.ඒවත් translate කරලා තියාගන්න (උ.දා. : කසාද සහතික )

 *කොහොම කලත් මතක තියාගන්න ඔයා මෙහේ ඉන්න මුළු කාලෙටම ඔයාට නවාතැන් තියනවා කියන එක පෙන්නන.හෝටල් නම් ලේසියි මේක booking dates වලින් එක පේනවනේ .කවුරැහරි sponsor කරනවානම් ඒ letter එකේ හරියම යන එන දවස් ඒ කාලේ එහෙ ඉන්නේ කියන හැමදේම මතක ඇතුව letter  එකේ දාගන්න.පස්සේ චෝර වෙන්න ඕනි නෑ එතකොට.

8.Visa Request Letter - ඔයා letter එකක් ලියන්න ඕනි immigration officer ට.visa request කරලා. මේකත් ලේසි.ඔය tourism වලට එන්නේ.විස දෙන්න කියල letter එකක්.easy !

පියවර 2:visa  දාන්න.

මේ සේරම documents  තියෙනවනම් දැන් තියෙන්නේ visa දාන්න. එකට යන්න ඕනි මෙන්න මේ site එකට.වෙන කිසිම site එකක් genuine නෑ .මේක තමයි මෙහේ රජයෙන් කරන site  එක. WindowMalaysia link එකෙන් ඒ site එකට යන්න.

1. දැන් අලුත් account  එකක් create කරන්න

2. Apply Visa එකෙන් ඔයාගේ documents සෙරම දාලා Visa Apply කරන්න.

3. සතියක් ඇතුලත ඔක්කොම සෙටල් වෙනවා. එකනිසා Email ගැන alert එකෙන් ඉන්න

HAPPY TRAVELS.

Ice bucket challenge? තොපිට පිස්සුද යකෝ?

කාලෙකින් මුකුත් ලියන්ට නොවුනේ ඇයිද කියන්ටනම් දන්නේ නෑ. ඒ වුනාට අදනම් යමක් ලියන්ටම ඕනි කියලා හිතුනා අයිස් බකට්ටු චෑලේන්ජ් මේනියාව ගැන. කවුරුත් කරනානිසා කොරන එක අපේ රටේ එවුන්ගේ සිරිතනේ. මතකද ඩයනා කුමාරිගේ ලොකු එකා බැන්දා ටිකකාලෙකට කලින්. බලන්ට එපාය අපේ ලංකාවේ ගොබ්බයන්ට ගිය ආතල් එක ඒක බලලා. මෙහේ උන්ට වගක්වත් නෑ. අන්න ඒ වගේ චරිත නිකම් ආටෝපෙට කරන වැඩක් ඕක. Charity Dinner Dances, Running/ SkyDiving for Charity වගේ ඒවා fantastic and mind blowing phenomenons  කියලා හිතන්නේත් මෙන්න මේවගේ මිහරක්! ආහ් අමතක උනා. දැන් තොපි කියාවිනේ "We were raising awareness of the ALS" කියලා. එහෙනම් ඇයි තොපේ video වල ALS awareness ගැන කිසිම දෙයක් කියන්නේ නැත්තේ? If you really wanted to raise awareness I thought you could find 20 seconds to do that before you put that mildly cold water on your stupid heads aint it?

All you fucks do is dump a mildly cold bucket of water into your head and nominate few other fucks? how this could be raising awareness? ALS ගැන awareness එක ඇතිකරන්ට තොපි සේරම බෝට්ටුවක දාගෙන ගිහින් අත්ලාන්ත්තික් සාගරේ ගිල්ලවන්ට ඕනි! යකුනේ තොපි ලංකාවේ මිනිස්සු. බහුතරයක් buddhist නමට හරි. තොපිට පින් කරන්න කවුරුවත් Ice Bucket Challenge කරන්න ඕනිනෑ.

බොලව් ලෙඩකට , ලෙඩෙකුට උදව් උපකාර කරන එක බොහොම උතුම් දෙයක්. ඒකට තොපි අයිස් වතුර නාන්ට ඕනිනෑ. හෑබැයි ගොයියෝ තෝපේ හීත්වල තීයෙන "self congratulatory" පහත් ගති යන්න නම් එහෙම නාලා මදි. තොපි වතුර නාන විඩියෝ බලන්ට අපිත් පව් කලානේ බොලව්. යකුනේ සුද්දෝ කරන කරන ගොම වැඩ සේරම එහෙයි එහෙයි කියලා කරන්නට එපා.පින් කරපල්ලා. පෝස්ටර් ගහන්ට එපා. තාමත් නිකන් කහනවා කහනවා වගේ හිතෙනවානම් organ donar කෙනෙක් වෙයන්. තොපි මලාම තොපේ අලගෙඩි වගේ මෙලෝ තේරුමක් නැතිව තියන මොලගෙඩිට හයිවෙලා තීයෙන කුනු සරීරේ spare parts වලින් කවුරුහරි මනුස්සයෙක් ජීවත්වෙයි.

බාප්පාගේ "Air Gesture" එක

මම ලියන කතා ගොඩක් වෙලාවට පරණ සිද්දිනේ. ඉතින් අද වෙනසකටත් එක්ක මේ ලගකදී මගේ මිත්තරයෙක්ට වෙච්චි අකරතැබ්බයක් ගැන ලියන්ට හිතුනා. අපේ මේ යාලුවාට කවුරුත් ආදරේට කිව්වේ බාප්පා කියලා [පොස් කෙල්ලෝ බාප්පී කියලත් කියනවා මූට]. එතින් මේ අපේ බාප්පත් එංගලන්තේ අවුරුදු කීපයක් ජීවත් වෙලා දැන් මේ දවස් වල ලංකාවට ගොහින්නේ ඉන්නේ. අනේ ඉතින් කියන්ට වරදක් නෑ තාම අපිට "skype" එකෙන් එහෙම කතා බහ කරලා සැපදුක අහලා බලනවා. එතින් ඔන්න ඔහොම දවසක් වගතුග කතා කොර කොර ඉන්නකොට ඉතින් මම මගේ අලුත් ජංගමේ ගැනත් කිව්වා. මොකද මම මේ ලගදී Samsung S4 එකක් ගත්තා නොවේ. අපේ බාප්පා ඉතින් මලත් ඇපල් iPhone පොරනේ ඉතින්. මිනිහා ඉතින් මම ඒක කිව්ව ගමන් ඇහුවේ ඉතින් "ආ.. උබලත් අහුවෙනවානේ බන් ඔව්වාට. S3 එකෙන්වත් උබ පාඩමක් ඉගෙනගත්තේ නෑනේ. කියපන්කෝ බලන්ට මොනාද ඕකේ ෆීචර්ස්" කියලා. ඉතින් මමත් මිනිහට පෝන් එකේ තියෙන වැඩ කිඩ ටිකක් කිව්වා.

 ඔය අතරේ ඉතින් S4 ගැන පොඩ්ඩක් හොයලා බලපු අය දන්නවා ඇතිනේ "Air Gesture" සීන් එක. අර "Motion detection" සීන් එකෙන් වැඩ කිඩ දාන එක. ඉතීන් මමත් බාප්පට ඔය සීන් එක කිවා. මෙන්න ඒක කිව්වා විතරයි මූ ලොකු කින්ඩි හිනාවක් දැම්මා. බාප්පාව දන්න කොයි කවුරුත් දන්නවා ඉතින් ඔය හිනාවෙන්නේ මොකක් හරි කට කැඩිච්චි කතාවකට වග. මමත් ඉතින් හිතුවා දැන් ඉතින් මොකක් හරි ඇදයක් කියයි කියලා. මොකද කොහොමත් ඇපල් ෆොන් කාරයෝ ඇන්ඩ්‍රොඩ් කාරයොත් එක්ක අවුල්නේ. මූ කියපි "අපෝ බන් උබේ ෆෝන් එක වැඩක් නෑනේ " කියලා. ඉතින් මමත් ඇහුවා "ඇයි බොල ඒ? " කියලා. බාප්පා කියපි " ඇයි බන් ඔය එයා ජෙස්චර් එක තියගෙන බීච් එකටවත් යන්න බෑනේ. කොහොමද කිසි වැඩක් කරගන්නේ"  කියලා. එතකොටයි මට තේරුනේ බාප්පා "Air gesture" කියලා හිතන් ඉදලා තියෙන්නේ ඒක හුලගට වැඩ කරන එකක්ය කියලා. ඒකයි මුහුදු වෙරලේදී වැඩ කරන්නේ නෑ කියලා හිතලා තියෙන්නේ. ඕක ඉතින් මම බොහොම සතුටින් මිනිහට විස්තර කලා. අනේ තාම ඊට පස්සේ මූ ඔන්ලයින් ආවේ නෑනේ. ඔහොම තමයි බාප්පේ, "කොල්ලෝනේ බන්" හක් හක් :ඩ් [ විලි ලැජ්ජයි. තැන්ක් යූ !]

ඩලා, සුනාමිය සහ ප්‍රින්ටරය

කතාවක් කියන්නයි යන්නේ කාලෙකින්.පටන්ගන්න සුදුසු විදියක් හිතාගන්න බැරිව මාව නිකන් confuse වෙලා ඉන්නේ. අහ්හ් ..... වචනෙන් මතක් උනා හරිම ලස්සන කියමනක්. "Swimming is a confusing sport, because sometimes you do it for fun, and other times you do it to survive. And when I'm swimming, sometimes I'm not sure which one it is".මේ කියමන මට ඇහුනේ Demetri Martin කියන ඇමෙරිකානු ජාතික "stand up comedian" ගේ ප්‍රසංගයකදී. මම "stand up comedian" කියලා ලිව්වේ ඒකේ සිංහල තේරුම නොදැන නේමේ. විහිලු කරන හැම මිනිහාම කවටයෙකු නොවෙන නිසා. මේ කියමන ඉතින් නිකන් කටට ආවට කිව්වා නෙමේ. මේ කතාවත් ඉතින් පීනීමටත් ටිකක් සම්බන්ධයි.

වහෙන් ඔරෝ නැතුව කෙලින්ම කතාවටම බහින්

නම්. එදා දවස පටන් ගන්නකොට කවුරුත් හිතන්නේ නැතුව ඇති ඒ දවස අද වෙනකම් අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට මතක හිටින දවසක් වෙයි කියලා. (හැබැයි ඒකත් සුවර් නෑ. අපේ මිනිස්සුන්ට අතීතේ බොහොම ඉක්මනට අමතක වෙනවානේ!) කොහොමහරි ඉතින් මේ කතාව සිද්ද උනේ 2004 දෙසැම්බර් 26. ඔව් සුනාමිය අපේ රටට කඩාගෙන ආපු ඒ මූසල දවසේ තමයි. හැබැයි කතාවනම් මූසල එකක් නෙමේ. මොකද මේ කතාවේ කතා නායකතුමා බොහෝම දැන උගත් අපේ හොද මිත්තරයෙක්. අපි මිනිහට ඩලා කියමුකෝ. දන්න අය ඉතින් දන්නවා මෑන්ස් කවුද කියලා. ලගදී මේ එංගලන්තෙත් අලුත් බිස්නස් එකක් පටන් ගත්තා "බුස්සේ ඩලා ඇන්ඩ් ෆෙරෙන්ඩ්ස්" කියලා. පොඩි ලමයි බයකරන්න, ගස්වල අතුකපන්න, කෙල්ලෝ බයකරන්න එහෙමත් කොන්තරාත්තු බාරගන්නවා කියලායි ආරංචි.


කොහමහරි කතාව මේකයි. ඔය සුනාමිය ආපු කාලේ අපේ ඩ්ලා ඔය උසස් පෙල කොරන කාලෙලුනේ. ඉතින් මිනිහාට ඒ දවස්වල ඉස්කෝලේ නිවාඩුත් නිසා ගෙදර තමයි ඉදලා තියෙන්නේ. ඉතින් නිකන් ඉන්න එකේ අපේ ඩලා ගියාලු මෑන්ස්ලාට අයිති කොමියුනිකේසන් එක පැත්තට. ( අපි නොදන්න reload කිව්වාලු ;) ) කොහොමහරි ඉතින් මිනිහා කඩේට වෙලා කල්පනා සයුරේ වෙලී ඉද්දී මිනිස්සු කෑගහගෙන දුවන් එනවා ඇහිලා එලියට ගියාලු මොකක්ද මේ ජරමරේ කියලා බලන්න. එතකොටලු දැක්කේ මුහුද ගොඩගලාගෙන එනවා. කොහොමහරි ඉතින් අපේ ඩලා මේ ජරමර මැද්දේ දුවලා ගිහින් නැගගත්තාලු උස පොල්ගහකට. ඔහොම පොල්ගහට වෙලා ටිකක් වෙලා ඉද්දී ඒ පැත්තට පාවෙලා ආවාලු මිනිහාගේ කඩේ තිබ්බ ප්‍රින්ටර් එකක්. සතුට ඉහවහ ගිහින් ඔන්න ඩලා අල්ලා ගත්තාලු ප්‍රින්ටරෙත් එක අතකින්. අනේ ඉතින් මේවා මම දැකපුවානම් නෙමේ මටත් ඉතින් අහන්ට ලැබුන කතා තමයි.


කොහොමහරි උට්ටාන වීරියද මොකක්ද එකයි, මර බියයි දෙකම නිසා මිනිහත් දැන් කිටි කිටි ගහත් බදාගෙන ප්‍රින්ටරෙත් අල්ලන් ඉන්නවාලු. ඔන්න එතකොට ඩලාගේ අල්ලපු ගෙදර ඇන්ටි කෑගහනවා ඇහිලා අපේ ඩලා වටපිට හැරිලා බලලා තියනවා එතකොටලු දැක්කේ ඇන්ටිව බාදිය එක්ක ආපහු මුහුදට ගහගෙන යන්න එනවා. ඇන්ටිත් ඉතින් ඩලා දැකලා කෑගහලා "කොල්ලෝ අත දීපන්" කියලා. ඒත් කොහොමදෙන්නද එක අතකින් ගහ බදන් අනිත් අතේ ප්‍රින්ටරේනේ. ඉතින් අපේ ඩලා කවදත් හරි අවංක මිනිහානේ. ඉතින් මිනිහා කෑගහලා කිව්වාලු "අනේ ඇන්ටි අත දෙන්න විදියක් නෑනේ මගේ අතේ ප්‍රින්ටරේනේ" කියලා. කොහොමහරි ඉතින් ඒ ඇන්ටිත් කොහෙදෝ එල්ලිලා ජීවිතේ බේරගෙන දැන් අපේ ඩලා දකින දකින වෙලාවට පදෙන් අමතනවාය කියලායි ආරංචි. (ඒකලුනේ බැරිම තැන මිනිහා එංගලන්තේ ආවා කියන්නේ). කොහොම වෙතත් එදා ඉදන් මිනිහා ප්‍රින්ටවුට් එකක්වත් ගන්න ප්‍රින්ටරයක් ගාවට යන්නේ නැතිලු.

Mark Twain කියපු කියමනකින් මේ ලිපියට තිත තියන්න හිතුවා. Twain මහත්තයා කිව්වා "The two most important days in your life are the day you were born and the day you find out why". හිතන්න වටින කතාවක්. අපේ ජීවිතේ ඇත්තටම අපිට වටින්නේ මොනවාද? අපි ඇත්තටම ජීවත් වෙන්නේ මොනවා නිසාද? කවුරු නිසාද? ඇයි? මේ ප්‍රස්න විසදගත්තොත් අපේ ජීවිත ගොඩක් සරල වේවි.

එංගලන්තෙන් ලංකාවට පොඩි Message එකක්!

   ආයුබෝන්! ඔන්න බොහෝමත් කාලෙකට පස්සේ බ්ලොග් රෝලට අලුත් ලියමනක් දාන්ට හිතුනා. කාරණාව තුටු වෙන්ට කාරණයක්ද නැද්ද මන්දා කොහොම උනත් මේක ලියන්ට හේතුව නම් අපි ( මමයි මා එක්ක එංගලන්තේ ආව යාලුවෝ ටිකයි ) මෙහෙ ඇවිත් අදට අවුරුදු 2යි. ඉතින් අද පොඩ්ඩක් ආපහු හැරිලා බලන්ට හිතුනා ඒ අවුරුදු 2ට කලින් කාලේ  ගැන. ඉතින්  මෙහෙට එනකොට අපි කවුරුත් හිතන් උන්නේ MSc එහෙම ගහන්ට ඕනි කියලානේ. යන්තන් එතින් අපේ උන් ගොඩක් ඒක නම් කොරගත්තානේ. අනිත් උන් ටිකත් ලගදීම එවා ගොඩදාගන්නේ නැතෑ. ඉතින් මොකෝ මේ ලියමනේ තේරුම කියලා දැන් ඔහෙලාට හිතෙනවාත් ඇතිනේ. මමත් ඒක හරියට දන්නේ නෑ. ඉස්සරහට බලමුකෝ.

      අද උපන් ලංකාවෙන් සැතපුම් දහස්ගානක් දුර ඉද්දී රෑට ගෙදර එනකොට අම්මා "පුතේ කාලද ඉන්නේ ? " කියලා අහනවා අද වගේ මතකයි. ඒ වුනාට දැන් ඉතින් එහෙම අහන්ට ඉන්නේ කවුද.ගෙදර එන්න පරක්කු උනාම " අද කොහේද ගියේ ?" කියලා අහන්ට කෝ තාත්තා ලග නැනේ. ඒ දවස්වලනම් ඒක මහ වදයක් කියලා නේද හිතුනේ. දෑන් ඉතින් රෑට ගෙදර ආවත් නාවත් කවුරු දනීද කවුරු අහයිද.

         එදා එක බත් එක කැන්ටිමෙන් කාපු යාලුවෝ මතක් වෙනවා අද වගේ. මතකද සමහර උන් ඔක්කෝටම කලින් බිත්තරේ කටේ දාගන්නවා පෙරේත කමට. අපිත් ඉතින් ඒ වෙලාවට පදෙන් ඇමතුවාට මොකෝ බන් උබලා නැතුව  පාලුයි මචන්.එකට බෝඩින් වල සෙට් වෙලා රෑ එලි වෙනකන් කුප්පි දාලා එකට පාඩන් කරපු උබලා නැතුව පාලුයි බන්. මට තාම මතකයි exam ඉවරවෙලා එලියට ඇවිත් මචන් උබ නිසා මේක ගොඩගියා කියපු යාලුවෝ. උගුර ලේ රහ වෙනකම් උබලාට කියා දුන්නට පාඩු නෑ මචන්. හවසට ක්‍රිකට් සෙල්ලම් කරපු රෑට කැරම් ගහපු උබලා නැතිව පාලුයි බන්. ඉස්සර ලකුනට දෙකට කෑගහගත්තට ග්‍රවුන්ඩ් එකෙන් එලියට ඒවා ගියේ නෑනේ බන් කවදාවත්. ඇයි එතකොට කෙල්ලෝ සීන් කරන්න , පස්සෙන් යන්න එහෙම ආපු උබලාත් අමතක නෑ මචන්. පොඩි කට්ටවල්ද අපි කෑවේ නේ. එකෙක් සීන් කරද්දී කීයක් උගේ සප් එකට ගියාද නේ. ඕන වැඩකදී කරමු මචන් කියලා අපි අතගහපු හැම මගුලකටම ආව උබලාත් තාම මතකයි මචන්.උබලා නොහිටියානම් අපේ යුනි ජීවිතේ පුස් බන්. 

           සමහරු ඉතින් අපි රබර් සෙරෙප්පු දාලා කැම්පස් ආවාම අපි ගොඩයෝ කියලා හිතුවාට රැවුල වැව්ව පලියට කුඩු කාරයෙක් ජේ.වී.පී. කාරයෙක් කියලා හිතුවාට, ඩෙනිම් 2ක් හෝද හෝද ඇදපු නිසා හිගන්නෝ කියලා හිතුවාට අපි ඉතින් අපේ යුනි ආතල් එක ගත්තානේ.සමහරු කැම්පස් එක ෆෑෂන් ශෝ එක්ක කියලා හිතුවාට අපි මක්කරන්නද අපේ අම්මලා තාත්තාලා දුක් මහන්සි වෙලා අපිව එතනට ගෙනාවේ ඉගෙනගන්නනේ. මොනා උනත් ඒදේ අපි කලානේ කියලා සතුටුයි ගොඩක්.  නැද්ද මචන්ලා. ඉතින් එහෙම අපිව පිට පොත්තෙන් හංවඩු නොගහපු අපේ බැජියොත් අපේ යාලුවොත් මතක් කරන්නේ ආදරෙන්. අපි රස්තියාදු කාරයෝ කියලා හිතපු අය ගැනත් තරහක් නෑ. උබලා නැතුවාට අපිට ගොඩාක් යාලුවෝ හිටියා බන්. උබලා නැතුවාට අඩුවක් නෑ. ඉතින් දෙමාපියෝ යාලුවෝ  සේරම දාලා ඇවිත් අවුරුදු 2ක් උනාට  අපිට කවුරුත් අමතක නෑ. අද වාගේ මතකයි. වචනෙකින් හරි උදව්වක් කරපු උබලා වගේ මිනිස්සු දාලා එන්න උනේ අවාසනාවට. මොනා උනත් අදටත් ඒ වගේ කොල්ලෝ සෙට් එකක් මෙහේ අපි එක්ක ඉන්න එක හිතට සැනසීමක්. කොහොම වෙතත් ලංකාවේ ඉන්න උබල එක්ක වැඩිය කතාවට වෙලා නැතුවාට අපි එදා වගේමයි. ඉස්සරහත් එහෙමයි. 

එකත් මූ දෙකත් මූ...!

       සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ ලියන්න හිතුනා පොඩි රස කතාවක්. මේ ටික කාලෙදී මුකුත් බ්ලොග් රෝලේ නොදැම්මට ලියපු ලියුම් නම් නැතුවා නෙමේ. ඒවාත් ටික ටික එලියට දාන්නම්කෝ.මේ සිද්දිය උනේ මීට දවස් දෙක තුනකට කලියෙන්. ඔන්න ඉතින් එදා රෑ මමයි තවත් අපේ මිත්‍රයෝ කීපදෙනෙකුයි ලග එන අලුත් අවුරුද්දට අපි කොරන්ට තීරණය කරාපු අලුත් අවුරුදු උත්සවය ගැන කතාකර කරයි උන්නේ. ඉතින් මේ සංවාදේ කෙරුනේ අපේ ආදර රෝටා ඉන්න ගෙදර තමයි.රෝටා කවුද කියලා මතක නැත්තන් මේන්න මෙතනින් මිනිහාට රෝටා කියන්ට මුල්වුනු කතාව බලාගන්ටකෝ. 

       ඔන්න ඉතින් අපි එදා දිනේ යෙදෙන වැඩ සටහන් එකින් එක කතා කොරන් යද්දී අපේ කතාබහ නැවතුනා මීටර 100 තරගේ ගාව. අපි පොඩි කාලේ ඉදන් තිබ්බ අවුරුදු උත්සව වල ගම හරහා දිව්වට මේ සුද්දාගේ රටේ ඔව්වා කොරන්න ටිකක් අමාරු නිසා වැඩේ මීටර් 100ක් කරන්ට උනානේ. කොහොම වෙතත් මේ තරගේ ගැන බොහොම ලොකු බලාපොරොත්තු තියෙන කොල්ලෙක් තමයි අපේ රෝටා. ඉතින් ඒක නිසාම එතන් හිටපු කවුරුත් කිව්වේ "අපෝ ඕකනම් ඉතින් දිනන්නේ අපේ රෝටා තමයි " කියලා. ඒ උනත් ඉතින් යාලුවන් එක්ක එක ගෙදර ඉද්දී තම තමන්ගේ පුංචි රහස් ගෙදර ඉන්න අනිත් යාලුවෝ දැනගන්න එක ඉතින් වලක්වන්න බැහනේ. මෙන්න මෙහෙම පොඩි රහසක් අපේ රෝටාගෙත් එලිවුනා එදා. ඔන්න ඉතින් අපි එහෙම රෝටා දිනයි කියලා කිව්වාම ඔය ගෙදරම ඉදපු තවත් පොරක් තමයි අපේ ඩලමන්. ඉතින් ඩලමන් පැනපු ගමන් කියපි "අනේ මේ රෝටාගේ දිවිලි අපි නොදන්නවාය බන්!" කියලා. ඔන්න ඉතින් අපේ කුකුසත් ඇවිස්සුනා මේ කතාවෙන්. මොනවහරි මඩ ගොඩක්නම් අපේ අයත් හොය හොයනේ යන්නේ. ඉතින් අපිත් ඇහුවා "ඇයි බන් ඩලමන් එහෙම කියන්නේ? "

ඉතින් ඩ්ලමනුත් මිනිහටම සුපුරුදු හක හක හිනාව දාලා ,...

"ඇයි මචන් මේ රෝටාගේ ඉස්කෝලේ ක්‍රිඩා උත්සවයේ (Sports meet) එක අවුරුද්දක මීටර 100 පලවෙනි තැනයි දෙවෙනි තැනයි දෙකම මූ එකම අවුරුද්දේ දිනලා සහතික තියෙනවානේ." 

මේක අහපු අපිටත් ඉතින් බොහොම හිනා. කොහොම හරි අපේ රෝටානම් එදා සිට අද දක්වාම් මේ චෝදනා ප්‍රතික්ශේප කොරනවා. හැබැයි ඉතින් තතු දත්තෝ නම් කියන්නේ මිනිහා ඒ දවස් වල ඉස්කෝලේ ලියන මහත්තයාගේ ගෙදර කේක් ගෙඩි එහෙම අරන් යනවා මතක උදවිය ඉන්නා බවයි.මේව්වගේ ඇත්ත නැත්තනම් ඕන අපි දන්නේ නෑ.රසබර නිසා ලියලා දැම්මා.

යුයී යුයී - Yue Yue

     වේලාව පාන්දර 5.30  මුත් නින්දට සිත නොදේ. සිත එක ගාලගෝට්ටියකි. අදහස්, කල්පනා රොත්තකි. හේතුව "යුයී යුයී (yue yue)" ය. ඇය අවුරුදු දෙකක් වයස සිගිත්තියකි. උපත චීනයේය. රාත්‍රීයාමයේ යුයී යුයීගේ කතාව අන්තර්ජාලයෙන් දුටු වෙලේ සිට සිත චංචලය. ඇය අවුරුදු දෙකක් වයස සිගිත්තියකි. උපත චීනයේය. රාත්‍රීයාමයේ යුයී යුයීගේ කතාව අන්තර්ජාලයෙන් දුටු වෙලේ සිට සිත චංචලය. තමන් වෙනුවෙන් සලන කදුලුට වඩා අනුන් වෙනුවෙන් හඩන කදුල වේදනාකාරීය. අද මා සිතද එලෙසම කම්පිතය. යුයි යුයීගේ කතාව  සියල්ලන්ම දන්නවාදයි නොදනිමි. එබැවින් එය කෙටියෙන්හෝ ලිවීම මාගේ යුතුකමයි.

   සිද්ධියට දැන් දින කීපයකි. ඇය තම පියාගේ අවන්හල ඉදිරිපස මාවතේදී වෑන් රථයකට හැප්පෙන්නීය. කණගාටුවට කාරණාව එය පමණක් නොවේය. එහි ඉදිරිපස යුයී හැපුන පසු රථය මදකට නවතන රියදුරු හැපුනේ කුමක්දවත් නොබලා ඇය පසුපස රෝදයෙන්ද යටකරගෙන යන්නට තරම් අමන ජඩයකු වන්නේය. කතාව එතනින් නිමා නොවන්නේය. ඉන් පසුව තවත් මෝටර් රථයක් ඇය මිය අදින බල්ලෙකු තරම්වත් නොසලකා යට කරගෙන යන්නේය. මේ අතරවාරයේ විවිධ පුද්ගලයන් 18ක් ඇය ගැන නොසලකා, ඇය පසුකරමින් පාරේ ගමන් කලහ. ඇතමෙක් ඇය මී කුනක් මෙන් ඇය උඩින් පැන පාරේ ගියහ. ඒ මනෝ චිත්‍රයද වේදනාකාරීය. බිහිසුනුය. ඇගේ මාපියන් හඩාවැලපෙනුද ඉන් පසු මා දුටුවෙමි. පන අදින යුයී යුයී දැක ඉවත බලාගිය 18දෙනාගෙන් කීදෙනෙක් ස්ටීව් ජොබ්ස්ගේ මරණයට මූණුපොතේ දුක සටහන් කරන්නට ඇත්දයි යන්න මාසිතට නැගෙන්නේ ඇයිදයි මම නොදනිමි. දැන් ඇයගේ මොලය අක්‍රීයය. "Brain dead" නම් තත්වයෙන් පෙලෙන ඇයගේ දිවි රැකුනද ඇය ජීවිතකාලටම සිහි නොලබන්නීය. එසේත් නැත්නම් ජීවිතකාලය ඇයට කලහැක්කේ හුස්ම ගැනීම හා හෙලීම පමණකි. වේදනාකාරීම පුවතනම් නීතියට දඩුවම් කලහැක්කේ ඇය යටකල රියදුරන් දෙදෙනාට පමණකි. ඇයගේ ජීවිතය ගැන නොසැලකූ ඉතිරි මනුෂත්වයට නින්දාවක් වූ ජඩයන් 18දෙනාට එරෙහිව නීතියක් නැත. ලිපියේ තවත් මට කියන්නට දෙයක් නැත. මනුෂත්වය ගැන කතන්දර ලිවීම නිෂ්ඵල බව හැගෙන නිසා ඒ ගැන කිසිති නොකියමි. මේ සිද්දිය අදාල වීඩියෝ පටය පහතින් ඇත. 

මියගිය මොලයක් ඇතිව හුස්ම ගැනීම පමණක් ඉතිරි යුයීට ඉක්මන් සුව පැතීම හිස් පැතුමක් පමණක් වේදැයි නොදනිමි. එනමුත් අපට ඒ හැර කලහැක්කක් නැත. මින් මතු කිසිවෙකුට ඔබට වුනුදේ නොවන්නට ප්‍රාර්ථනා කරමි.

ප.ලි.

මෙය අක්‍රීය නීති පද්ධතියක් සහ සමාජ ක්‍රමයක එක් ඉල්පුමක් පමණකි. ලංකාවේද මෙවැනි සිද්ධි නොවුනා නොවෙන බවද සටහන් කල යුතුය.

ප්‍රින්ටර් මොකෝ ස්කෑනර් මොකෝ

ආයුබෝන් කිව්වා ඔන්න. අද කියන්න යන්නෙත් අපේ "රෝටා" ගේ තවත් කතාවක්. රෝටා ගැන දන්නේ නැත්තන් මෙන්න මේ තියෙන්නේ මිනිහාගේ නම හැදුනු කතාව. බලන්නකෝ. ඔන්න දැන් රෝටාව මතකනේ. ඔන්න මෙදාපාර රෝටා ගියා ලයිබ්‍රියට. ඒ කිව්වේ මේ පුස්තකාලෙට. මිනිහා ඉතින් වැඩිය යන එන තැනක් නෙමේනේ ඉතින් ඒක. ඒක නිසා ඒගැන දන්නව එහෙමත් අඩුයි. කොහොම හරි සිද්දිය මේකයි. ඔන්න එදා මමයි, ලකයි (මිනිහා ගැනත් හොද හොද කතා තියේ. ඒවා පසුවට ), මලගල මලයයි, රොටායි ගියා පුස්තකාලෙට. ඉතින් ඔහොම ඉද්දී ලකාට ඕනි උනා "ඩොක්" එකක් ස්කෑන් කොරන්ට. ඉතින් ලකා අපේ රෝටා ට කිව්වා,

ලකා : "මචන්, අර ස්කෑනර් එක පොඩ්ඩක් අල්ල ගනින්. මම ටක් ගාලා එන්නම්" 

මොකද එදා පොඩ්ඩක් බිසී දවසක් නිසා සෑහෙන පිරිසක් පුස්තකාලේ හිටියා. ඉතින් දැන් රෝටාට වැඩේ බාර දුන්න නිසා අපිත් වැඩි කලබයක් නැතුව කරමින් උන්නු වැඩෙත් ඉවර කරලා ආවා ඩොක් එක ස්කෑන් කරගන්න. ඇවිත් බලනකොට ස්කෑනර් එකේ වෙන කට්ටියක් වැඩ. අපි එත් බැලුවා කෝ මේ සැහෙන වෙලාවකට කලින් එවපු හාදයා කෝ කියලා. ටිකක් වට පිට බලද්දී තමයි දැක්කේ මිනිහා. මෙන්න බොලේ රෝටා ඉන්නවා ප්‍රින්ටර් එකක් උඩින් අතක් එහෙම තියාගෙන කාටවත් ප්‍රින්ටරේ ලගටවත් එන්න නොදී බොහොම  උජාරුවට. අපිත් ඉතින් මිනිහා ලගට ගිහින් ඇහුවා

ලකා: "කෝ යකෝ අල්ල ගන්න කිව්ව ස්කෑනර් එක"

එතකොට මූ බොහොම ආඩම්බරෙන් කියාපි,

රෝටා: "ඉතින් ඒකේ සෙනග හිටියානේ. ඉතින් මම මේක අල්ලා ගත්තා මේකෙන් කරමු"කියලා.

ඔන්න ඔහොමයි රෝටා ප්‍රින්ටර් එකෙයි ස්කෑනර් එකෙයි වෙනස දන්නේ නැතිබව එලිවුනේ ආයුබෝවන්ඩ.

බිරන්තට්ටු ගීත

අද බ්ලොග් රෝල ලියද්දී රඛිත කොලුවාට හිතුනා අද බ්ලොග් රෝලේ කොලොන්නාවේ ගොන් පයිට් එක ගැන පොඩ්ඩක් ලියලා බ්ලොග් රෝල දේශපාලනීය කොරන්ට. පස්සේ ආයෙත් හිතුනා ඕනි ගොනෙක් උන්ඩ බැරිනම් අලි ගිල්ලාවේ මේ මට මොකෝ කියලා. ඒක නිසා අද අලුත්ම සීන් එකක් ලියන්ටයි අදහස.

 අද කියන්ට යන්නේ අපි අහලා තියෙන, ගොඩක් අය කැමති හැබැයි කියන මෙලෝ දෙයක් නොතේරෙන සිංදු. මෙලෝ දෙයක් නොතේරන කිව්වේ සිංහල, හිංදි සහ ඉංග්‍රිසි නොවන ගීත. එහෙම කිව්වාට එතින් දැන් දැන් තියෙන සිංහල සින්දුවලත් මොනවා තියෙනවද කියලා නොතේරෙන වෙලාවලුත් නැතුවා නෙමේ. කොහොම උනත් මේන්න මගේ ලැයිස්තුව. මේකේ සිංදු කීපයක් අඩුයි. කෝ ඉතින් සර්ච් පාරක් දාන්නත් නමක් දන්න එකක්යෑ.

1.Las Ketchup - Asereje
මේක මම ඇහුවේ මීට අවුරුදු 10කට විතර කලින්. මුකුත් නොතේරුනාට ඉතින් නරක නෑ ඉතින්. කියන්නේ "Las Ketchup" ලතින් ගෑනු ලමයි කට්ටියක්."Girl Bands" කියල කියන්නේ මෙවාගේ කට්ටියටනේ.

2. Ricky Martin- Maria
මේකත් බොහොම කාලෙකට කලින් අහපු සිංදුවක්. ගායකයා ඔය කවුරුත් දන්න රිකී මාටින් හාදයා. මෑන්සුත් ලතින් තමයි.

3.Teriyaki Boyz- Tokyo Drift
මේක ඇහුවේ මීට අවුරුදු 2-3කට කලින්. මේක නිකුත් උනේ අපි කවුරුත් දන්න කියන " Fast and Furious 3 (Tokyo Drift)" චිත්‍රපටියට සමගාමීවනේ.

4. Pitbull ft Pharell- Blanco
මේක මේකාලේ සෑහෙන්න ප්‍රසිද්ධ බුවෙක් වෙන පිට්බුල් ගේ. කියුබානු සම්බවයක් ඇති පිට්බුල්ගේ සිංදු ප්‍රසිද්ධ වෙන්නේ සිංදු ලස්සන නිසාද ඒවාගේ ඉන්න "චීස් කෑලි" වගේ ගෑනු ලමයි නිසාද කියන එකනම් පොඩි ප්‍රස්නයක් තමයි. කෙසේ වෙතත් මේ සිංදුවේනම් "චීස් විකිනීමක්" පෙනෙන්ට නොතිබුනත් සිංදුවනම් බොහොම ලස්සනයි.

5.Shakira- Gitana
මේක ඉතින් කවුරුත් දන්න ශකීරාගේ ලතින් බාසාවෙන් කියපු සිංදුවක්. මේකෙම ඉංග්‍රිසි ගීතය තමයි "Gypsy". ඒකත් අහලා බලන්න. මේකත් නිකන් නන්දා මාලනීගේ "යනවානම් අනේ මන් අරන් යන තැනකට යන්න රත්තරන්" වගේ තමයි.

තවත් මේ වගේ අපූරු බ්‍රරන්ත සින්දු දන්නවානම් ඒවාත් Comments වලට එකතු කරන්න.

සුදු ලස්සන උස මහත "ROTA"...

කාලෙකට පස්සේ ඔන්න අද බ්ලොග් රෝල අලුත් කරන්නයි හදන්නේ. අද කියන්න යන්නේ ඉතින් හාහා පුරාවට රස්සාවකට ගියපු අපේ යාලුවෙක්ගේ කතාවක්. ඔන්න කතාව මේකයි. මේ යාලුවා එංගලන්තේට ඇවිත් මිනිහාගේ උපාධිය එහෙම ඉවරකරලා ඉතින් ගෙදර ඉන්න කාලේ වෙච්චි දෙයක්. ඉතින් ඔය කාලෙට පොඩි පොඩි රස්සා කෑලි කරන එක මෙහෙ ජීවිතේ ගැටගහගන්න හැමෝම කරන දෙයක් නේ. ඔය විදියට ඉතින් මිනිහටත් ඔන්න රස්සාවක් සෙට් කරලා දුන්නා මෙහේ මිත්‍රයෝ එකතු වෙලා. කලිනුත් ඔහොම සෙට් කරලා දුන්නු රස්සාවක් ලොකු විජ්ජුම්බරයක් කරලා නැතිකරගත්ත හින්දා මිනිහා මේ රස්සාව බොහොම උනන්දුවෙන් කරන්න දැඩි අදිශ්ටානෙන් හිටියේ (ඒ කතාවේ නම "සුද්දා පැටියා" ඒකත් ලගදිම ලියන්නම්). ඉතින් ඒක නිසා ඕනිම දෙයක් බොහොම උනන්දුවෙන් හාරාඅවුස්සන ගතියකුත් මිනිහට තිබුනා.මේන්න මේ හරාඅවුස්සන්න ගිහින් තමයි අපේ මිත්‍රයා හොට පටලා ගත්තේ.
එදා ඔන්න අපේ මැන්ස් එක්ක වැඩකරන තවත් මිත්‍රයෝ කීපදෙනෙක් කතාබහ කරකර ඉද්දී ඉන් එක මිත්‍රයෙක් ඇහුවා,
පූටි : "මචන්.. උබ රෝටා කේ ෆොටෝ එකක් ගැහුවද?" කියලා.
ඉතින් මේක අහපු ගමන් අපේ මිත්‍රයාට ලොකු කුකුසක් ආවා මේ රෝටා ගැන. රෝටා එක කියන්නේ ඉතින් වැඩමුර ටික සදහන් කොලකෑල්ලටනේ. මේක නොදන්න අපේ මිත්‍රයා ඇහුවා,
මිත්‍රයා : "ආහ්.. රෝටා කියන්නේ අර සුදු උස මහත ලස්සන ගෑනු ලමයාට නේද?" (මේ වච්නම නෙමේ කිව්වේ... හිතාගන්න පුලුවන්නේ)

මේක අහලා එතන හිටපු හැමෝම බඩ අල්ලන් හිනාඋනා කියලායි ආරංචි. කොහොමින් කොහොමින් හරි මිනිහට අන්තිමට "රෝටා" කියලා සුරතල් නාමයකුත් ලැබුනා ඉතින්.

ඩහම් අයියාගේ ලියුම් කඩදහිය

අද ඉරිදා නිවාඩු දවසේ අමුතුම විදියේ දෙයක් මේ බ්ලොග් රෝලට දාන්නයි සූදානම. අපි කොයි කාට උනත් සමාජ ක්‍රමයට, අධයාපන ක්‍රමය ගැන එතකොට නීතිය ගැන එහෙම විවිධාකාර මත තියෙනවානේ. අද රෝලට දාන්න යන්නේ අපේ මිත්‍රයෙක්ට අන්න ඒ වගේ වර්තමාන මාධය ගැන තියෙන පොඩි මතවාදයක්. මේ ලිපිය මට මේ මිත්‍රයා එවුවේ මීට සති කීපයකට උඩදී මූණුපොතෙන්. ඔන්න ඉල්ලපු විදියටම බ්ලොග් රෝලේ ඉඩකඩ දෙනවා මගේ මිත්‍රයාගේ ඉල්ලීමට. ඔන්න මට ආපු ලිපිය තමයි මේ.



""අපි පොඩි කාලෙ පඳුරකට ගැහුවම පහ හයක් එළියට විසි වෙන තරම් ටීවී චැනල් තිබුණෙ නැහැ. දෙකයි තුනයි තිබුණෙ. ඒ තිබුණ ඒවයිනුත් අපි නිතරම බැලුවෙ ජාතික රූපවාහිනිය තමයි. මතක විදියට ඒ කාලෙ බලන්න නුසුදුසුයි කියල කිසිම වැඩසටහනක් තිබුණෙ නැති තරම්. ඒත් තිබුණු සුළු වැඩසටහන් ගොන්නෙනුත් වැඩිපුරම හිත ගිහිල්ල තිබුණෙ ඔෂින්, දොස්තර හොඳ හිත, හා හා හරි හාවා වගේ වැඩසටහන්වලට. මේ ඔක්කොම අපේ ටයිටස් තොටවත්තයන්ගෙ නෙව. ඔය කාලෙම තමයි විශේෂ අධ්යාපන සේවය කියල එකකුත් රූපවාහිනියෙ පටන් ගත්තෙ. මේකෙත් ගොඩක් බලන්න වටින වැඩසටහන් ප්රචාරය වුණා. ගී හත, මනෝහාරී වගේ සංගීත වැඩසටහනුත් නොවැරදීම බලනවා. ඇයි අපේ හේම නලීන්ගෙ නමයයි පහ?


එත් අද මම අසරණ වෙලා වගේ හිතට දැනෙනවා 
ඔයාගේ ඔය ගල් ලෑල්ලේ ඉඩ තියනවනම් ඔක ගෙනත් ලියල බලන්න..
සදා ආදර
ඩහම් අය්යා""

ඉල්ලුම හා සැපයුම මත මිල තීරණය වෙන සමාජයක අපේ ඩහම් අයියාගේ කන්සෙප්ට් එකේ ප්‍රරෑක්ටිකැලිටි එක ගැන ගොඩක් අය වාද කරාවි.මේ ගැන දීර්ඝ ලිපියක් අපේ ඩහම් අයියාගෙන් හෝ මගේ අතින් ලගදීම බ්ලොග් රෝලේ පලවේවි.

ප.ලි.

මගේ මිත්‍රයෙක් මේ ලගකදී මට කිව්වා මෙන්න මෙහෙම කතාවක්.

"යකෝ උඹේ ස්ලෝගන් එක තිබ්බට බහුතරය සමග සමපාත නොවන දඩබ්බරයාද මොකක්ද කියලා උබ එහෙම දඩබ්බර දෙයක් බ්ලොග් එකේ ලියලා නෑනේ" කියලා

කතාව සම්පූර්ණ ඇත්ත නොවුනත් මම සමාජයට කෙලින්ම ගල් නොගැව්ව එක ඇත්ත. ඒ සමහර විට මමත් ඔය කෑගහන සමාජ ක්‍රමේ තවත් එක චරිතයක් නිසා වෙන්න ඇති. කොහොම උනත් දැන් ඩිරෙක්ට් ටෝක් එකක් දෙන්න කාලේ හරි වගේ හිතෙන නිසා ඔන්න ඊලග බ්ලොග් ලිපිය ලියන්න හිතුවා පොඩ්ඩක් සැර ටොපික් එකක් ගැන. ටොපික් එක තමයි "අදරය සහ ඇමුණුම්". කියනවන්න හොදේ.

සැකර්බර්ගේ මූණුපොත

        ඔන්න අද කාලෙකට පස්සේ බ්ලොග් රෝල පැත්තේ ආවා. පහුගිය දවස් ටිකේ බොහොම රාජකාරි බහුල වෙලා උන්නේ මේ මගේ ශාස්ත්‍රීය නිබන්දනය කොර කොර. කොහොමින් කොහොමින් හරි එකත් අටවලා එවර නිසා ඔන්න ආයෙත් මේ පැත්තේ එන්න පුලුවන් උනා.අද ඉතින් වෙනසකටත් එක්ක කතාවක් නොකිය ඉන්නයි හිතුවේ.අද ටොපික් එක තමයි සෑකර්බ්‍රග් අයියාගේ මූණුපොත. අපි කොයි කවුරුත් දන්න කාටත් නැතුව බැරි  Facebook එක.

       ඉතින් මෙන්න මේකයි සිද්දිය. අපි කොයි කාගෙත් සුන්දර අසුන්දර මතක ගොඩක් තියෙන තැනනේ මූණුපොත. ඉතින් මොනම හේතුවකින් හරි අපිට අපේ මේ මූණුපොතේ ගිණුම අහිමි උනොත් වෙන පාඩුව අසීමිතයිනේ. ඉතින් ඕනි මල ජරාවක බැකප් ගන්න එක ඉතින් කොම්පියුටර් එක්ක ඔට්ටුවෙන අපි කාගෙත් පුරුද්දනේ. ඒ වුනාට හරි හමන් ෆේස්බුක් බැකප් සිස්ටම් එකක් මේ ලගක් වෙනකම් තිබ්බේ නෑ. අපි ඉස්සර නම් කලේ එක්කෝ බ්‍රවුසර් එක්ස්ටෙන්ශන් එකක් දාගෙන බැකප් හදාගන්නවා. ඒකට වැඩියෙන්ම මම නම් ගත්තේ "ArchieveFacebook" සහ "FacePad" තමයි. කොහොම කොහොම උනත් මේව්වා අති සාර්තක ක්‍රම නෙමේනේ. ඉතින් අපේ ගොඩක් පුද්ගලික දේවල් නැතිවෙන පොඩි රිස්ක් එකක් නොතිබ්බා නෙමේ. 

       ඉතින් මේක අපේ මාර්ක් සකර්බර්ග් අයියාටයි එයාගේ ගෝලබාලයන්ටයි තේරිලා. ඉතින් මේගොල්ලෝ මූණුපොතේම අලුත් ෆෑසිලිටි එකක් දීලා තියෙනවා සම්පූර්න බැකප් පාරක් දාගන්න. මේක බීටා වර්සන් එකක් විදියට ඇවිත් දෑන් අවුරුද්දක් විතර වෙනවා. ඉතින් සමහරු මේක දන්නවත් ඇති. ඔන්න නොදන්න අයටත් ඒක කරගන්න ඉස්කීර්න් සොට් ටිකක් පහලින් දානවා ඕන්. කලේ නැත්තම් කරගන්න. හබැයි පුතේ මේක එන්නේ ෆුල් සිප් ෆයිල් එකක් විදියට ඔයාලගේ කොම්පියුටරේට. ඉතින් ඒකෙ පරිස්සම තමන්ගේ අතේ ඔන්න. මොකද ඔයගේ ගිණුමේ ඔයාගේ ප්‍රොෆයිල් ඉන්ෆො , පික්චර්ස්, විඩියෝ වගේ ඔය සේරම දේවල් මේ සිප් ෆයිල් එකේ බොහොම ලස්සන ස්ටැටික් වෙබ් සයිට් එකක් විදියට බලාගන්න පුලුවන්. ඉතින් පරිස්සමින් හොදේ.

මුලින්ම උඩ බාර් ඒකේ තියෙන "Account" කියන ටෑබ් එක කිලික් කරන්ට.

දැන් එකේ පහලින් "Account Settings" කියලා අනු මෙනුවක් එනවා. අන්න ඒක කිලික් කරන්ට.

දැන් ඔය ඒකේ පහලින් ආව "Download a Copy" කියන ලින්ක් එක කිලික් කරන්න.



දැන් පාස්වර්ඩ් එක ඉල්ලනවා. ඒක දෙන්න.

ඔයාගේ විද්යුත් ලිපිනෙට තහවුරු කිරීම් ලිපියක් එනවා.ඒකේ ලින්ක් එකක් ඒවි. ඒක කිලික් කරාම ඔයාගේ කොපිය රෙඩි කරන්න පටන් ගනීවි. දත්ත සේරම ගොනු කලාට පස්සේ ඔයාට ඊමේල් එකක් ඒවි ඒක බාගන්න.

ඊට පස්සේ ඉතින් ලැජ්ජා වෙන්න එපා. ගිහින් බාගන්ට. ලංකාවේ නෙට් ස්පීඩ් එකත් එක්කනම් වැඩේට ටිකක් කල් යාවි. හෑබැයි පාඩුනෑ ඉතින්.

ඔන්න අර මම කලින් කිව්ව ඇඩ් ඕන් වලින් වැඩේ කරන්න ආසානම් ඒවගේ නම් තමයි "ArchieveFacebook" සහ "FacePad". බාගන්ට. තවත් බොහොම අගේ ඇති ටූල් එකක් තමයි "backupify". ඒක කලවුඩ් බේස් සිස්ටම් එකක්. ඒක 2ජීබී වෙනකම් ෆීරී. ඒකත් ට්‍රයි කරලා බලන්ට.

පිටරට

අනේ මේ මට
තියන පන්ඩිත කමට
ආවා පිටරට
අනේ මොකටද මගේ කට

කෙල්ලෝ නම් ගොඩය
බලන්නේ උන් නෝන්ඩියටය
අපේ පාට හරිනැතිය
කියා උන් අහක බලතිය

නමුත් ඉද හිට උනුත් සෙට් වෙති
අනේ කිසි පල නැති
උන් කන පැලෙන්නට බොති
එහෙම කෙල්ලෝ වේද පෙම්වති

පොඩී එවුන් වසය
වල් බූරු නිදහසය
බලන්ටත් බයය
ගෑහුවත් කරබෑ යුතුය

ඉහලට එගෙනගෙන ඇත
එයින් කිසි පල නැත
රස්සාවල් එමට ඇත
එකක්වත් මට නැත

මවුපියන් හැරදාලා
පෙම්වතිය සිත් බිදලා
ලොකු ටෝක්ස් දීලා
ආපු මට මදි මෙහෙම වීලා

දැන් හිතලා නෑ පලක්
දුක් වෙලා නෑ වැඩක්
දාලා පොඩි ජොලියක්
ගමුකෝ පොඩි ආතල් එකක්

මම මෙහේ එකෙක් නෙමෙයි බන්

මේ ඉතින් රාමදාන් කාලේ නේ. ඉතින් අපේ රටේ වගේම මේ රටේ ඉන්න ඉස්ලාම් මිත්‍රයන්ගේ උපවාස කාලේනේ. ඔය "නෝම්බි අල්ලනවා" කියන්නේ ඕන්න ඕකටනේ. හැබෑයි අපේ ලංකාවේ මුස්ලිම් මිත්‍රයන්ට වගේ මෙහේ මුස්ලිම් මිත්‍රයන්ට නෝම්බි අල්ලන එක ලේසි නෑ. මොකද ලංකාවේ නම් උදේ 6ට ඉර පායලා හවස 6ට ඉර බහිනවානේ. ඉතින් මෙහේ ඉර බහින්නේ මේ දවස් වල රෑ 9ට විතරනේ. ඉතින් උපවාස වෙලාව පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙනවා.අද ඔන්න උදේ 4 ඉදන් රෑ 8.30 වෙනකම් ලු. ලෙසි නෑනේ.කවුරුත් දන්නවානේ රාමදාන් වලට හද කියන්නේ ඉතාම වෑදගත් අංගයක් නේ. ඉතින් රාමදාන් ගැන ලියන්න නෙමේ හදන්නේ. ඔය රාමදාන් හද ගැන කියද්දී අපේ තවත් මිත්‍රයෝ දෙන්නෙක්ගේ අපූරු කතාවක් මතක් උනා. මේකේ ඈත්ත නෑත්ත නම් මම දන්නේ නෑ. ඒවුනාට සිද්දිය වුනා කියන්නේ මෙහෙමයි.

මේක උනේ මීට අවුරුදු 2කට විතර කලින්. එදා අපේ මිත්‍රයෙක්ගේ ගෙදර අවමගුලක්. ඉතින් විස්තරේ ආරංචි උන ගමන් මම, තෙලා, කෑවුමා, ඩොනා සහ තවත් මිත්‍රයෝ කිහිපදෙනෙක්ම ඉක්මන්ම අපේ මිතුරාගේ ගෙදර ගියා. ඔන්න ඉතින් අපේ මිත්‍රයාගේ ගෙදර තිබ්බේ බණ්ඩාරවෙල.අපි උදෙන්ම පිටත් උනු නිසා හවස් වෙද්දී එහෙට යන්න පුලුවන් උනා. ඉතින් අපිත් ගිහින් ඔන්න එතන උයන්න, කොඩිවෑල් අදින්න ඔය වගේ අපිට පුලුවන් හෑම වෑඩේටම සප්පොර්ට් දුන්නා. ඉතින් අපේ හෑම යාලුවන්ටම අපි එක්ක එන්න ලෑබුනේ නෑ. මොකද අපි ඉතින් හදිස්සියේමනේ ආවේ. ඔන්න එහෙම පරක්කුවුනු අපේ යාලුවෝ 3දෙනෙක් එදා රෑම බණ්ඩාරවෙල එන්න පිටත් උනා කොටුව ස්ටෙෂමෙන්. 3දෙනා ඉතින් ගොඩක් දුර එන්නත් ඕනි නිසා උනුවතුර බෝතල් එහෙමත් අරගෙනයි ඇවිත් තිබ්බේ. ඉතින් ඔහොම උනුවතුර බෝතල් වලින් සප්පායම් වෙද්දී හමන සුලග නිසාද කොහෙද අපේ එක මිත්‍රයෙක්ට නින්ද ගියාලු. ඉතින් දන්නවානේ එකෙක් වෑටුනා කියලා අපේ කොල්ලෝ උනුවතුර බෝතල් අතාරින්නේ නෑතිවග. ඉතින් ඉතුරු දෙන්නා උනුවතුර බොමින් අවට සිරි නරඹමින් ආවාලු. ඔන්න දෑන් කොහොමහරි ගමනාත්තයටත් කිට්ටුවෙද්දී අපේ එක මිත්‍රයෙක් දැක්කාලු අහසේ විසාල එලියක්. ඉතින් ඒවගේ දෙයක් දෑක්කාම කාටත් හරි කුතුහලේනේ මෙයා. ඉතින් අපේ මිත්‍රයත් ලගපාත හිටිය අර අනිත් මිත්‍රයාගෙන් ඈහෑව්වාලු.
ජී. කෝසේ : මචන්.. අර මොකක්ද බන්?
ඉතින් අපේ අනිත් මිත්‍රයත් ඒ එලිය දිහා හොදට බලලා මෙහෙම කිව්වාලු
ටෝමියා : අනේ මන්දා බන්. සුවර් නෑ. මම මෙහේ එකෙක් නෙමෙයි බන්.මෙහේ එකේගෙන් පස්සේ අහලා බලමු
ඉතින් දෙන්නා දෑක්කේ හද කියලා අමුතුවෙන් කියන්න ඕනි නෑනේ. ඔය කතාවේ ඈත්ත නෑත්ත නම් මම දන්නේ නෑ.හෑබෑයි ඔය කතාව අපිට රෑ එලිවෙනකම් "බයිට්" එකට මාතෘකාවක් උන බව නම් මතකයි.

ප.ලි.
අපි අතර කෝසේ ලා කිහිප දෙනෙක් වූ අතර ඉහත සදහන් වූ ජී. කෝසේ වර්තමාන සිස්ස සංගම් සභාපති එදිරිතුමාට කිසිසේත් සම්බන්ද නෑති බව තරයේ ප්‍රකාශ කරමි ;)

Take Care... බුදු සරණයි...!!!

මේ දවස් වල එංගලන්තේ නිකන් අසූව දශකේ ලංකාව වගේ. ගෙවල් වාහන කුඩුකරලා. දේපල ගිනිතියලා. මේවා දැකලා මෙහෙ ඉන්න සුද්දෝ වගේම අනිත් රටවලින් ආපු කොල්ලෝ කෙල්ලොත් බය වෙලා. අපෙන් අහනවා අපි බය නැද්ද කියලා. ඉතින් අපිට ඔව්වට බය හිතේද අපේ රටේ උනු දේවල් එක්ක. මේවා කියන්නේ හෙන සීරියස් ටෝක් එකක් දෙන්න නෙමේ.මෙහෙම සුද්දෝ අපෙන් බය හිතෙන්නේ නැද්ද මේවාගේ වයලන්ස් දැක්කාම කිව්වාම මටත් තව අපේ අපූරු මිත්‍රයෙක්ගේ වික්‍රමයක් මතක් උනා. ඔන්න ඒක කියන්නයි සූදානම.


මේ සිද්දිය උනේ මීට අවුරුදු 2 1/2 කට විතර කලින්. ඔන්න එදාත් සුපුරුදු පරිදි මමත් කැම්පස් ගියා ලෙක්චර් එකට ඔලුව දාන්න කියලා හිතාගෙන. මෙන්න යනකොට වෙනදා වගේ නෙමේ කැම්පස් එක පොඩ්ඩක් කලබලකාරී වගේ. මමත් ඉතින් ඔය කාලේ අපේ සිස්ස සංගමේ ලේකම්. ඉතින් ඕනි ජල්බරියකට ඔලුව දාන එක පුරුද්දක් වෙලා තිබ්බා. ඉතින් මමත් ගියා වැඩේ මොකක්ද බලන්න. සිද්දිය වෙලා තිබ්බේ අපේ දෙවෙනි වසර මල්ලිලා ටිකකුයි 3වන වසරේ ( ඒ කිව්වේ ඒ කාලේ මගේ බෑජියෝ) කොල්ලෝ ටිකකුයි. දන්නවනේ ඉතින් ඒ කාලේ ගහමරා ගන්න ලොකු හේතු ඕනි නෑනේ.මේකටත් හේතුව ඔය වගේ පොඩි සිද්දියක්. කොහොමහරි දෙපාර්ශවය සන්සිදුවලා වැඩේ සමතය උනා. හෑබෑයි පොඩි උන් දිවුර දිවුරා ගියා "උබලාට දෙනවා බලාගනින් කියලා". කොහොම හරි වැඩේ දෑනට ශේප් වගේ නිසා මමත් මගේ ලෙක්චර් එකට යන්න ගියා. හෑබෑයි මට තෙරුනා මම නෑති වෙලාවක් දෙගොල්ලෝ සෙට් උනොත් වැඩේ වරදින බව. ඕක නිසා මම මගේ මිත්‍රයා ඒ කිව්වේ මේ කතාවේ කතා නායකයාට කිව්වා
 "මම එනකම් කොල්ලෝ ටික බලාගනින්. මොනාහරි ගොන් වෑඩක් කරන්න හෑදුවොත් මට මෑසේජ් එකක්       දාප්න් මම එන්නම්. ගහගන්න දෙන්න එපා" කියලා.
ඉතින් ඔන්න මෑන්සුත් වැඩේ බාරගත්තා. මමත් ඉතින් ලෙක්චර් එකට ගියා. ගිහින් විනාඩි 15 ගියේ නෑ මට ආවා මෙසේජ් එකක්. මෙසේ එක මෙහෙමයි.

"රඛි අය්යේ අපි අරුන්ට ගෑහුවා. එකෙක්ට අමාරුයි. ටේක් කෙයාර්. බුදු සරණයි".
 -ලසා
පස්සේ බලද්දි මේ ගහපු එවුන්ගේ ඉදිරියෙන්ම ඉදලා තියෙන්නේත් මේ හාදයාමයි.
ඉතින් කොල්ලොගේ ඔලු පලලා ඉවර වෙලා බුදු සරණයි කියන කොල්ලෝ හිටපු රටේ අපිට මේ සුද්දෝ පාරේ පොඩ්ඩක් දෑගලුවාට පාන්ද ආයුබෝවන්ඩ

අපි නොදන්න ඇබකස්...

ආයුබෝන් ඔන්න. අදත් අපේ එක්ක හිටපු යාලුවෙක්ගේ ගැන කතාවක් ලියන්න හිතුනා. මේක ගොඩක් කාල් ඉදන් ලියන්න හිටියත් වෙලාවක් ලැබුනේ නෑ. අද උදේම නැගිට්ටේ ඒ සත්ක්‍රියාවත් කරන දෑඩි අදිශ්ටානෙන්.ඔන්න

මේක සිද්ද උනේ මීට අවුරුදු 4ක විතර කලින්. අපි ඉතින් ඔන්න ඒ දවස් වල අපි පලමු වසර උපාධි සිසුවෝ. ඔන්න ඉතින් ඉගෙන ගන්න හදන්නේ කොම්පියුටර් ගෑන එහෙම. ඔහොම ඉතින් කාලේ ගෙවිලා ගිහින් ඔන්න අපේ විභාග සමයත් ආවා.

ඉතින් අපේ අතරත් ගොඩක් ප්‍රසිද්ද කොන්සෙප්ට් එකක් වෙලා තිබ්බා "කුප්පි" සංස්කෘතිය. කුප්පිය කියන්නේ ඉතින් විෂය කරුණු දන්න බෑජියෙක් අනිත් බෑජියන්ට උගන්නන එකටනේ. ඉතින් අපි අතරෙත් ඔය වෑඩේ නොඅඩුව තිබ්බා. විභාග කාලෙට ඉතින් මේ කුප්පි කෙරෙනවා දින ගනන් එක දිගට. මොකද ඉතින් මාස ගානක දේවල් ඔක්කොම කියා දෙන්න ඕනිනේ.

මේ සිද්දිය උනෙත් ඔන්න ඔය වගේ කුප්පියක තමයි. එදා කුප්පියේ විෂය උනේ "CF" කියලා කෙටියෙන් හදුන්වපු පරිගණක මූලධර්ම කියලා විෂයක්. ඔන්න ඉතින් ඉදා කුප්පිය කලේ මම. කුප්පිය පටන් ගත්තේ ඔන්න පරිගණක වල ඉතිහාසයෙන්.

මම: "ඔන්න මචන්ලා. කොම්පියුටර් හිස්ටරි එක ගෑන තමයි මුලින්ම තියෙන්නේ. කොම්පියුටර් හිස්ටරි එක ගත්තාම මේක ස්ටර්ට් වෙන්නේ ඇබකස් එක හොයාගත්ත කාලේ ඉදනුයි. ඒ ඇබකස් එකේ ඉදන් ඊට පස්සේ මේන් ෆරේම්ස්, සුපර් කොම්පියුටර් ඉදන් අද මේ අපි යූස් කරන ඩෙස්ක්ටොප් පීසී ඒවගේම ලෑප්ටොප් වෙනකම් ඉස්සරාහට ඈවිත් තියනවා"

මම ඉතින් ඒවා කිව්වේ ඒවා විභාගයට වෑදගත් නිසා නෙවෙයි. අර ඉතින් පාඩමට මූලාරම්භයක් ගන්න. ඉතින් කවුරුත් මේක අහලා සටහන් එහෙම ලියාවි කියලා මම හිත්වේ නෑ. ඔන්න එතකොට තමයි මේ කතාවේ කතා නායකයා එලි බහින්නේ.මිනිහාට කවුරුත් ආදරේට කිව්වේ ඇග දාස කියලා. ඒකට හේතුව තමයි ජිම් එහෙම ගිහින් හදා ගත්ත මහ විසාල සරීර කූඩුවක් මිනිහා සතුවීම. හෑබෑයි විසාල සරීරයක් තිබුනාට ඊට ගෑලපෙන මොලයක් නෑ කියනා එක මිනිහාට කවුරුත් කරපු විහිලුවක්.

ඉතින් කොහොම හරි ඉතින් ඈග දාසත් මේ මම කියපු එක අහගෙන ඉදන් තම්න්ගේ නෝට් පොතේ මොනවාද ලියාගෙන බොහොම බෑරෑරුම් දෙයක් තේරුම් ගත්තා වගේ හිස වෑනුවා. මේක දෑක්ක ගමන් මට තේරුනා මිනිහාට මුකුත් තේරිලා නෑති වග. 

ඉතින් මම මගේ කතාව නවත්තලා,

මම: "දෑන් ඉතින් උබ ඔය ඔලුව වෑනුවේ තේරිලාද? අඩුගානේ දන්නවාද ඈබකස් එක කියන්නේ මොකක්ද කියලාවත්?"

මේක අහපු ඈග දාසට බොහෝම කේන්ති ගියා.

ඈග දාස: " එතකොට මම දන්නේ නෑ. ඔන්න ඕකනේ බන් උබලා අපිව අන්ඩ් එස්ටිමේට කරනවානේ. හහ්හ් ..."

ඉතින් මෙතන තව ගොඩක් මිත්‍රයෝ හිටියා. ඔය අතරින් එකෙක් තමයි ජිල් බුවා.මිනිහත් හරි කටකාර මෑන්ස්. ඉතින් මේක අහන් හිටපු ජිලා කියපි.

ජිලා: "අහ්... එහෙමද? එහෙනම් කියාපිය බලන්ට ඈබකස් එක කියන්නේ මොකක්ද කියලා."

මේක අහපු ඈග දාස බොහොම තරහ ගත්තා. කමිස අත් දෙක එහෙම පොඩ්ඩක් උස්සලා (එහෙම කරන්නේ අර ජිම් ගිහින් හදාගත්ත මස් පරුවතේ පෙන්නන්ට ),

ඇග දාස:"  අපි නොදන්න ඇබකස්.‍යකෝ ඇබකස් එක කියන්නේ අර කාමරයක් විතර විසාසාසාසාල එකටනේ."

ඈග දාස හිතුවේ ඈබකස් කියලා මේකටයි.

මෙන්න ඈත්ත ඈබක්ස් එක

මේක අහපු හෑමෝටම හිනා ඉහ වහා ගියා. මොකද ඈබක්ස් එක කියන්නේ ගණක රාමුවටනේ. ඇග දාස හිතන් ඉදලා තියෙන්නේ ඈබක්ස් එක කියන්නේ මුල් කාලේ හදපු අර විසාල කොම්පියුටර් ජාතියක් කියලා.

අද උනත් මිනිහා මොනවා හරි ගෑන විස්තර කරද්දී "ඕකත් අර ඇබකස් එක වගේද" කියලා ඈහුවොත් සින්හල බාසාවේ රසබර වචන වලින් අමතනවා සත්තයි.

මේ ලිපිය අවසාන කරන්න මීට වඩා හොද කියමනක් නෑ කියලයි මට හිතෙන්නේ.
"Better to keep your mouth shut and be thought of a fool than to open it and remove all doubts."

එහෙනම් මේ ගාල්ලේ කොටු බෑම්ම කොහෙන්ද මෙතනට ආවේ?

අද ඉතින් සෙනසුරාදා නිවාඩු දවසනේ. ඊටත් එහා ඉතින් අද කිරිකට් මැච් එකකුත් තියෙනවානේ. ඉතින් කොයි කවුරුත් දන්නවානේ මම ඉතින් ටිකක් කිරිකට් මැච් පිස්සානේ. ඉතින් අදත් ඔය මැච් එක බලන්ටයි ලෑස්තිය. මේ කාත් කවුරුවත් නැති රටේ ඉතින් නිවාඩු දාට වෙන මොනවා කරන්නද නේද? කොහොමහරි ඉතින් තව මැච් එක පටන් ගන්න පැය 2-3ක් තියෙනවානේ. ඉතින් මෙහෙම ඉන්නකොට මට මතක් උනා මීට අවුරුදු 4 1/2 කට කලින් වෙච්චි සිද්දියක්. හරියටම කියනවානම් 2007 අප්‍රේල් මාසේ. ඉතින් ඒක නොකියාම බෑරි නිසා ලියන්ට ඔනි කියල හිතුවා. මේ කතාවේ ප්‍රධාන නලුවා අපේ හොද මිත්‍රයෙක්. මිනිහට කවුරුත් ආදරේට වගේ කිව්වේ දිගා කියලා. හේතුව ඉතින් තේරෙනවානෙ. සිද්දිය උනේ අපේ සබා කියලා තවත් යාලුවෙක්ගේ බොඩිමක.

මම කිව්වත් වගේ ඉතින් 2007 අප්‍රේල් මාසේ දවසක ඔන්න අපි සෙට් එකම (මමයි, දිගයි, සබයි, කොටයි, පතෝල කාංචනයි, අසහන චමියයි, දුමියයි, ටාසනුයි) ඉතින් මැච් එක බලන්න බෝඩිමට සෙට් උනා. ඔතන ඉතින් සබයි, කොටයි, දිගාටයි ඉතින් අර නවත්තගන්න බැරි ජාතියේ තිබහක් ආවා. ඉතින් කවුරුත් දන්නවානේ එහෙම තිබහක් ආවාම බොන්නේ මොනවාද කියලා. ඔන්න ඉතින් කොහොම හරි 3දෙනා (සබයි, කොටයි, දිගයී_ තිබහට කෝක් බොන අතරෙ අපිත් එක්ක මට්ච් එක බලනවා.

2007 අප්‍රේල් කියන්නේ ඉතින් ඒ දවස් වල ලෝක කුසලානේ මෑච් තම්යි මේ අපි බලන්ට සෙට් උනේ. කවුරුත් දන්නවානේ ඉතින් ඒ මෑච් තිබ්බේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත් වල නේ. අර ලසිත් මාලින්ග පන්දු 4ට විකට් හතරක් ගත්තේ මේ තරගාවලියෙම දකුණු අප්‍රිකාව එක්ක තරගේදීනේ.. දැන් මතකනේ තරගාවලිය මොකක්ද කියලා.

ඉතින් මේ තරගේ ඉතින් අපියි ඔස්ට්‍රේලියාවයි අතර සුපිරි අට වටේ තරගයක්. දැන් ඉතින් ඔස්ට්‍රේලියාව ඉතින් මුලින් පන්දුවට පහර දුන්නා. ලකුනුත් ටිකක් ගෑහුවා කියමුකෝ. ඔන්න දැන් අපේ යාලුවෝ 3දෙනාට පොඩ්ඩක් අර පෑනි බීම ගොඩක් බිව්වාම අර එක පාරට වැඩි වෙන ජාතිආලේ එහෙමත් උපරිම වෙලා තිබ්බේ.

පැනි බීමත් එහෙම ඉවර වෙලා තිබ්බ නිසා ඉතින් අර ඔද වඩා ගත්ත ජාති ආලෙත් එක්ක දෑන් තුන් කට්ටුවත් අපි එක්ක හරි හරියට වාඩි උනා අපේ අයියිලා ගහනවා බලන්ට. 3දෙනාගෙන් ඉතින් ජාති ආලේ වෑඩිම වෙලා තිබ්බේ අපේ දිගාට. ඉතින් ඔන්න අපේ අයියිලාත් ඔන්න බැට් කරන්න ගත්තා. දන්නවානේ ඉතින් ඒ දවස් වල කවුරුත් කියන කතාවක්නේ සනා ගෑහුවොත් මෑච් එක දිනුම් කියලා.(පස්සේ කාලෙක මෑන්ව දුම්මල ගහලා පන්නන්න උන එක ඉතින් වෙනම කතාවක්). මේක තදින්ම විස්වාස කරපු පොරක් තමා අපේ දිගා. ඉතින් මිනිහා සනා ගැන වර්ණ්නා කර කර විසිල් පාරවල් එහෙමත් ගගහා හෙන ඉම්මෝශනල් වෙලා මෑච් එක බලනවා ඔන්න. ඒත් ඉතින් ඔන්න ඔවර් එකක් දෙකක් යද්දී සනා අවුට් උනා. මෙන්න ඉතින් ඒපාර දිගාට හෙනටම අවුල් ගිහින් කෑගහ ගහ ඔලුව හප්පා ගන්න ගත්තා. ඊට පස්සේ මිනිහා කියාපි " යකෝ සනා නෑතුව දිනන්න බෑ දෑන් ඉතින් ඉවරයි " කියල. අපි හෑමෝගෙම පිනකට වගේ ඔන්න සබාගේ පෑනි බීම ටිකේ වෑඩ එලියට එන්න ගත්තා. ඉතින් සබා කියාපි "නෑ නෑ එහෙම කියන එක වැරදි තව 10 ක් ඉන්නවානේ. උන් ගහයි" කියලා. ඉතින් දෙන්නම එහෙම බලාපොරොත්තු පොදි බෑදන් ඉතින් අපේ අනිත් අයියිලා ගහයි කියලා බලන් ඉන්නවා ඔන්න.


මේ අතර දෙන්නා ලංකාවේ මෝසම් සුලං ගෑන එහෙමත් කතා කරමින් එවායෙන් මේ තරගෙට බාධා ඒවිද දන්නේ නෑ වගේ අනාවෑකි එහෙමත් කියන්න ගත්තා. අපිට අර කියනවා වගේ "චේන් එක පොඩ්ඩක් පෑන්නා". මොකද ඉතින් මේ මෑච් එක තිබ්බේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත් වල නේ. ඉතින් අපේ රටේ මොසම් සුලං බලපාන්නේ කොහොමද කියලා. කොහොම උනත් අපිත් මෑච් එකේ සිහියෙන් හිටි නිසා ඒක වෑඩිය හිතුවේ නෑ.
කොහොම හරි ඔන්න දෑන් අපේ අයියිලා විකට් බර ගානක් වෑටිලා පරදින්න ඔන්න මෙන්න හිටියේ. මෙන්න එතකොටම දිගා කියාපි.
"සබා අපි යමන් ගාල්ලට, ගිහින් කියමු මුන්ට දෙකක් කියලා"
ඔන්න එතකොට අපේ චෙන් එක එලියටම පෑන්නා.එතින් බලා ඉන්න බෑරිම තෑන මම අහුවා " ඇයි බන් දිගා ගාලු යන්න ඔනි ?" කියලා.
එතකොට දිගා කියපි,
"ඈයි බන් මේ මුන්ට ක්‍රිකට් ගහන විදියට දෙකක් කියන්ට. මුන් හොර පප්පලානේ" කියලා.
ඔන්න එතකොට තමයි අපිට වෑඩේ තේරුනේ. දෙන්නා හිතන් ඉදලා තියෙන්නේ මෑච් එක ගහන්නේ ගාල්ලේ කියලා. මම ඉතින් කිව්වා " අනේ බන් ගොනෝ , මෑචි එක තියෙන්නෙ වෙස්ට් ඉන්ඩීස්  වල" කියල.
මේක අහපු දිගා කියපි " බොරු නොකිය ඉදපන් බන්. එහෙනම් අර ගාලු කොටුව කොහොමද තියෙන්නේ " කියලා.
මේක අහපු අපේ චේන් කුඩුම උනා. අපි අහුව ඉතින් "කෝ පෙන්නපන් කියලා"
දිගා ඔන්න ටික වෙලාවක් මෑච් එක බලන් ඉදන් ඔන්න ඒ රටේ ග්‍රවුන්ඩ් එක වටේ තියන කෙටි තාප්පේ පෙන්නලා හරි උජාරුවට ඈහුවා,
"එහෙනම් මේ ගාල්ලේ කොටු බෑම්ම කොහෙන්ද මෙතනට ආවේ" කියලා.
ඉතින් ඊට පස්සේ අපෙන් හිනා විසර්ජනය උනේ අපිටත් නොදෑනීමයි.
කොහොමහරි දෙන්නා යන්න ගාලු යන්න සූදානම් වෙද්දී අර බිපු පෑනි බීම වලට පින් සිද්ද වෙන්න නින්ද ගිහින් තිබ්බා.

කොහොම හරි ඉතින් දෑන් මේ යාලුවෝ දෙන්නම ඉන්නේ නම් ඔස්ට්‍රේලියාවේ. හෑබෑයි සුද්දන්ට දෙකක් කිව්වාද නම් මම දන්නේ නෑ.

ප.ලි.
ඔන්න සභා උඹ ගෑන පරණ විස්තර ලියන්න කිව්වානේ. ඕන් ලිව්වා.

"අ" යන්න කියන්න (බාල කාලේ වැඩ කිඩ II )

මේ ඉතින් උදේ පාන්දරම කොම්පියුටරේ ලගින් වාඩි උනේ අපේ ඈබකස්ගේ පුරාවස්තුව ලියන්නයි. ඒ වුනාට මේ සිංහල අකුරු දැක්කාම මම අකුරු කියවපු කතාව ලියන්න ඔනා කියලා හිතුනා. ඔන්න කතාව මේකයි.

ඔන්න ඉතින් මේකත් මම ඔය පොඩි පැංචා කාලේ වෙච්ච හුටපටයක්. ඔන්න එදා මට අකුරු කියවන නැකතලු. ඔව්වා එතින් හැමදේම එතින් අම්මලා කරන්නේ නැකතටනේ. එතින් කොහොමහරි එදා මට අකුරු කියවන්න ඇවිත් උන්නේ මගේ අත්තම්මාලු.

එතින් කොහොම කොහොම හරි අකුරු කියවන නැකතත් දැන් උදා උනාලු. අනේ එතින් අපේ අත්තම්මාත් එතින් හෝඩි පොතත් අරන්, අනේ මගේ ලගින් ඉදන් ඔන්න අකුරු කියවන්නලු සූදානම.

හෝඩි පොතේ ඉතින් මුලින්ම තියෙන්නේ ඉතින් "අ" යන්න "ඹ" යන්න "අඹ" කියලානේ. ඔන්න ඉතින් අත්තම්මාත් ඉතින් මට අකුරු කියවන්ට හිතාගෙන ඔන් හෝඩි පොත පෙරලලා "අඹ" කියලා තියන පිටුව පෙන්නලා කිව්වාලු
 " පුතේ ඔන්න මම එක්ක කියන්න "අ" යන්න කියලා".

 එත් ඉතින් කොල්ලාගේ නෑලු කිසි සද්දයක්. මෙහෙම් කීප පාරක්ම උනාලු. දැන් ඉතින් නැකැත් වෙලාවත් ටික ටික ගෙවිගෙන යනවාලු. ඉතින් බැරිම තැන මගේ අම්මා ලගින් වාඩි වෙලා
" මගේ පුතේ මේ තියෙන්නේ "අ" යන්න " කියලා කිව්වාලු.

ඔන්න එතින් ඒපාර කොලුවා බැලුවාලු අම්මා දිහා. ඊට පස්සේ කිවවාලු.
" අම්මේ මේ තියෙන්නේ "අ" යන්න නෙමෙයි" කියලා

ඔන්න ඒක අහපු ඔක්කොම තුශ්නිම්බූත උනාලු. එතින් අම්මා කිව්වාලු " එහෙනම් මොකක්ද ?" කියලා.

ඊට පස්සේ කොල්ලා ලොකු හිනාවක් එහෙම දාලා කිව්වාලු.
"මේ තියෙන්නේ "අ" යන්නයි "ඹ" යන්නයි අඹ"

සිනා සාගරයක් මැද මම හාහා පුරා කියලා අකුරු කලේ එහෙමයි.

බැලු බැල්මට හිනා ගියාට එදා ඒ පොඩි කොලුවා කලේ අපේ බුදු හාමුදුරුවෝ කියලා තියන අනුශාසනාවක්.
ඒ තමයි,

"කිසිම කරුණක් වැඩිහිටියෙක් ගුරුවරයෙක් කිව් නිසා, පෙලපතින් පැවත එන නිසා, පොත් පත් වල සදහන් නිසා විශ්වාස නොකරන්න. තමන්ගේ බුද්ධියට අවනත වේ නම් පමණ්ක් විශ්වාස කරන්න."
(හරියටම මතක නැති උනත් මෙය ඊට සෑහෙන දුර සාමනයි. වැරදි ඇතොත් කරුනාකර නිවැරදි කරන්න.)

කොහොම මේ අපි දැන් ඉගෙන් ගන්නා දේවල් අර පොඩි කොලුවා කාලේ වගේ ඉගෙන ගන්නවාද ? නුවනින් ප්‍රශ්ණ කරනවාද ? කියන එක තමයි සැක.

බාල කාලේ වැඩ කිඩ I

ඔන්න එතින් හා හා පුරා කියල මගේ පලවෙනි කිව්ව නොකිව්ව කතාව දිගාරින්නයි සූදානම... ආගිය කතා... මිත්තරයංගේ කතා ගොඩාක්‌ තිබ්බට නමෝවිත්තියෙන් කියන්න ඕනි කතාව මේකයි කියලයි මට හිතෙන්නේ.. ඔන්න සිද්දිය මේකයි..

මේ සිද්දිය උනේ මීට අවුරුදු බරගානකට කලින්... මම එතකොට ඉතින් පුංචි හාදයා ( පුංචි කිව්වෙ ඉතින් වයස ඔන්න, ඒකලෙත් බෝලේ වගේ තමයි).. යන්තම් අවුරුදු හතරයි හරි පහයි හරි වයස ..

එතින් මමත් ඔන්න ඒ දවස්‌ වල ඉතින් මොන්ටිසෝරි යන කලේ එතින්.. මම එතින් ගියේ ගෙදරින් ටිකක්‌ දුර බැහර මොන්ටිසෝරියක්‌ට.. මොකද අපේ ගෙදර උදවියට අදහසක්‌ තිබ්බා මොන්ටිසෝරි යවනවානම් එකතමා එක කියල.. හරියට නිකන් ඉස්‌කෝලේ යවනවානම් එතින් අහවල් ඉස්‌කෝලේට යවන්න ඕනි  වගේ තමා... වරදක්‌ කියන්නත් බෑ එතින්.. කොයි දෙමව්පියත් දරුවන්ට හොදම දේ කරන්නනේ උත්සාහේ...

එතින් කෝම කෝම හරි ඔන්න දවසක්‌ සුපුරුදු විදියට හවස්‌ වරුවේ මගේ පියා අවාලු මාව ගෙදර අරන් යන්න. එනකොට ඔන්න මගේ පෙරපාසල් ගුරුවරී හොදටම අඩනවාලු..එතින් මගේ පියා අහුවලු ඇයි අඩන්නේ  කියලා.. මොකද ගුරුවරියක්‌ පන්ති කාමරේ අඩන එක ටිකක්‌ අස්‌වාබාවිකයිනේ... එතින් ගුරුවරී කිව්වාලු මට මිස්‌ටර්ගේ පුතා ඩෙස්‌ක්‌ එකට නැගලා පයින් ගහැව්වා කියලා..

මගේ පියත් මොහොතක්‌ තක්‌බිර් උනාලු. ඊට පස්‌සේ මගේ දිහා හැරිලා අහුවලු මේ කියන්නේ ඇත්තද කියලා? කොල්ලා ගත් කටටම කිව්වාලු ඔව් තාත්තේ ඇත්ත කියලා..

දන්නවා උනත් කොලුවා නහරකාරයා කියලා තාත්තා ඇහුවාලු එතින් ඇයි පුතේ එහෙම කලේ දන්නවා නේද එක වැරදියි කියලා ..
එතින් මම කිව්වාලු එතින් මම ගැහව්වේ මම කලේ නැති දෙයක්‌ කලා කියලා හැමෝම ඉස්‌සරහා බැන්න නිසාලු.. මම කිව්වදේ අහුවේවත් පිලිගත්තේවත් නැති නිසාලු...

ඔන්න ඔහොමයි කතාව වුනා කියන්නේ... මට ඉතින් සහසුද්දෙට මතක නෑ එතින්.. මගේ පියා කතාව කියන්නේ එහෙමයි.. ඊට පස්‌සේ එතින් මා ලවා ගුරුතුමීට වැදලා සමාව එහෙම අරගෙන ගෙදර එක්‌කන් ආවාලු.. හැබැයි තරවටු කලේ නැහැලු...

දැන් ඒගැන හිත්ත්දී හරිම පුදුම හිතෙනවා.. පුංචි හිත කොච්චර එඩිතරද කියලා.. අසාධාරනේට නැගීහිටින්න තරම්  ...

අද අපිට කොච්චර අසාධාරණකම් සිද්ද වෙනවාද? මෙච්චර උගත්තු ඉදිදී ඇදුනුම් කම් වලට පගාවට රස්‌සාවල් මහ දවාලේ විකිනෙනවාද? මනුස්‌සකම ,අපේකම එහෙම සල්ලි ඉස්‌සරහා, බලපුලුවන් කාරකම ඉස්‌සරහා දනගහද්දී අපි නිකන් රූකද නේද කියලත් වෙලාවකට මට හිතෙනවා...

මේවා දැක දැක අපිත් නිකන් ඉන්නවා මිසක්‌ ඒ පෙරපාසල් දරුවා කාලේ තිබ්බ එඩිතර කම අපේ ලග දැන් නෑනේද කියලා හිතද්දි පොඩි දුකකුත් දැනෙනවා ඉතින්..

ඇරඹුම...

ආයුබෝ වේවා හැමෝටම....

මමත් ඉතින් ඉස්‌සර ඉදලා එක එක බ්ලොග් කියවනවා ඉතින් පුරුද්දට වගේ. 

එත් අද  මට හිතුනා.." ගොයියෝ... මෙහෙම ඉදලා හරියන්නේ නෑ.. මමත් දන්න දේවල්.. අහපු කියපු...කිව්ව නොකිව්ව දේවල් අනන්තයි අප්‍රමානයි නේද... මෙව්වා අනිත් අයටත් කිව්වොත් හොදා නේද කියලා"..

ඔන්න ඔකයි මමත් මේ ඇක්‌ටිව් බොලොග්ගර් කෙනෙක්‌ වෙන්ට හිතුවේ..

මගේ අදහස්‌ උදහස්‌... පොඩි පොඩි රස කතා.... මම ඉගෙනගත්ත දන්න කියන දේවල් එහෙමත් ලියන්නයි අදහස.. මේවා අස්‌සට ඉතින් යාලු මිත්තරයංගේ පොඩි පොඩි හපංකම් ගැන කතන්දර ටිකකුත් ලියවේවි...

මම දන්න කතාවල කතා නයකයෝ නයිකාවෝ එහෙම මෙව්වා කියවලා අමනාප වෙන්න එහෙම එපා ඔන්න..

මගේ අදහස්‌ උදහස්‌ වගේම.. ජීවිත කතාවේ හුට පටත් ටිකක්‌ ලියන්ටයි අදහස..

ගුණ දොස්‌ කියන්ට ඕනි හොදේ...